Mijn 10 grootste blunders in gesprekken over requirements

Tien grootste blunders in gesprekken over requirements

 

Laatst zei een ‘trainee’ bij een klant na afloop van een intervisiesessie tegen mij :

“Er komt toch nog heel wat bij kijken om goede requirements te achterhalen.”

Toen moest ik denken aan mijn eerste baan, alweer jaren geleden, als business analist bij een bedrijf dat software maakte voor kleine tot middelgrote banken. Een leuke tijd, waarin ik als jong, ambitieus en onervaren ‘ broekie’ gesprekken voerde met belanghebbenden bij banken in Istanbul, Tel Aviv, Praag én Wognum over hun requirements.

Maar ook een tijd waarvan ik héél veel heb geleerd. En dan vooral van mijn onwetendheid en fouten. Want als ik nu terugdenk aan hoe ik vroeger gesprekken voerde met belanghebbenden dan zou het schaamrood me acuut op de kaken staan.

Welke schaamteloze blunders ik destijds zoal maakte? Lees en huiver:

  1. Oplossingen niet herkennen en daardoor direct in de oplossing van de belanghebbende meedenken, i.p.v. de werkelijke behoefte eerst achterhalen.
  2. Alle requirements op één grote hoop gooien, i.p.v. een model te gebruiken om te structureren.
  3. Focus op het achterhalen wat het systeem allemaal moet kunnen doen (de functies) en te weinig aandacht voor de kwaliteit ervan (de acceptatiecriteria).
  4. De woorden niet herkennen die altíjd om opheldering vragen.
  5. Na twee keer doorvragen niet verder durven door te vragen, om de ander vooral niet te willen irriteren. Of om niet als ondeskundig over te willen komen.
  6. Of juist weer te snel met vervolgvragen komen, waardoor de ander geen tijd heeft om na te denken.
  7. In het verleden blijven hangen (welke problemen moeten worden voorkomen) en vergeten óók naar de toekomst te kijken (welke resultaten moeten worden bereikt).
  8. Met de belanghebbende van de hak op de tak meespringen of meteen in details vervallen, i.p.v. het gesprek zelf tijdig met gerichte vragen (weer bij) te sturen.
  9. Zelf veel praten, om inhoudelijke kennis te willen tonen en vertrouwen te wekken.
  10. Niet regelmatig controleren of de ander wel goed is begrepen.

Ik moet dus bekennen dat ik in mijn beginjaren veel fouten heb gemaakt in de gesprekken die ik met belanghebbenden voerde over hun requirements. En daardoor miste ik niet alleen heel veel essentiële informatie, de requirements die ik wel wist te achterhalen leidden ook nog eens tot onduidelijkheden en misverstanden over en weer.

Gelukkig schaam ik mij er niet voor. Waarom zou ik? Van alle bovenstaande fouten leerde ik in de loop der jaren. Ik stelde mijn aanpak van tijd tot tijd bij, scherpte mijn gesprekstechnieken steeds verder aan en merkte al doende hoe ik uit gesprekken wél meer relevante informatie haalde met minder aannames.

En al deze kennis gebruik ik nu om anderen te helpen, in mijn opdrachten, workshops en intervisiesessies. Om ervoor te zorgen dat zij deze fouten niet (meer) hoeven te maken.

Herken jij jezelf ook in deze blunders? Heb jij nog andere fouten gemaakt waar anderen ook van kunnen leren? Laat het ons weten. Je reactie is van harte welkom.

No comments yet.

Leave a Reply